‘Doing fine, just fine’

‘Doing fine, just fine’

Op  4 april j.l. publiceerden wij voor het eerst een werk van Ilse Sjouke, beeldend kunstenaar in ruste – maar niet uit eigen keus. Diezelfde middag stelde zij zichzelf aan ons voor

Vandaag een werk van haar met bovenstaande titel, dat zij zelf toelicht.

View original post 390 more words

tramMElant

Goedemorgen, ik zou nog even terugbellen over mevrouw Van Beijlen….de CGT slaat helaas niet aan.

Is het een waakhond dan, of een airco… oeps ik lach zo hard dat ze me horen in de wachtkamer, die zullen wel denken wat hebben we een vrolijke dokter!! Ik hoop dat het besmettelijk is want dan zit er straks niemand meer, lachen is het beste medicijn he, hahaha, daar ga ik weer…maar wat moeten we nu dan verder nog?

Er is nog een trial met Rituximab, een middel tegen reum..

…ach hou toch uit schei toch op, we gaan geen medicijnen geven aan gezonde mensen dan is het onethische einde zoek, kan ze niet op kookcursus dan heeft haar man er ook nog wat aan, die zal het ook wel zwaar hebben met zo’n zeurpie..hoe doen jullie dat dit jaar trouwens op de afdeling, was er vorige keer niet trammelant met een Surinaamse zuster die liep te mekkeren over nog zwarter geschminkt worden? Nooit één piep over Pieten en nou zien ze het op televisie en opeens boe en ba en dit en dat en ze praten elkaar gewoon na he, of voelen in het geval van mevrouw Van Het-Beijltje-Erbij-Neergooien want zo zie ik dat maatschappelijk gezien dan he en jij en ik maar ploeteren terwijl zij lekker van onze centen ‘n eindje op de loopband mag, ja het klinkt hard {inmiddels op fluistertoon} maar een schop onder hun chronisch vermoeide kont zo de werkvloer op zou ze niet misstaan, dáár zouden ze es een referendumpje tegenaan moeten gooien en dan meteen die Pietezooi ook en homeopatie al heeft ons volk daar om geheimzinnige redenen iets mee dus die uitkomst mogen ze 1000x verdunnen MWUAHAHAHA en wist je dat het in Frankrijk helemaal niet eens vóórkomt en onze zuiderbuurtjes zijn gewoon lekker pikjezwart weer straksjes, die mensen zániken gewoon minder he, we zitten echt een partijtje te vertutten hiero daar sta ik soms wel eens versteld tegenover hoor….placebootje proberen hihi?

Nou er is een arts in België die zeer goeie resultaten behaalt, iemand met meer expertise schijnt er in dit vakgebied niet te zijn.

VAKGEBIED!? NOU BEGIN JE ME ECHT EEN BEETJE CHAGRIJNIG TE KRIJGEN, CHARLATANS ZIJN…sorry maar moet me even een heikel puntje van het hart hoor…zijn echt de pest voor ons aanzien, ze zouden die DeRheymelear, want-ik-weet-precies-over-wie-jij-het-hebt, z’n diploma moeten afpakken en er Vlaamse frieten in verpakken. Bovendien gaat ze dat niet vergoed krijgen.

Ze krijgt sowieso niks vergoed.

CGT toch wel?

Ja maar dat werkt niet.

NOG niet…je moet niet vergeten dat volhouden nou niet echt in deze genenpoel zit gedompeld he en voer het sporten…hoe heet dat..

Graded Exercise Therapy oftewel GET.

..ja dattum een beetje op.

Dat weigert ze en de fysiotherapeut ook sinds ze hem en het roeiapparaat heeft ondergekotst.

GETsie, hihihihi, oh shit m’n baan is over drie kwartier vrij maar ben volgende maand toch in de buurt voor een seminar dan kom ik effe bakkie doen met pepernoten en kijken of er nog stoute verpleegsters in de zak moeten en dat bedoel ik precies zoals ik het zeg voordat die Me-Too-ellende uit Amerika hierheen overwaait geniet ik er nog maar even van he dus sie joe den.

Golf ze en dan kan ik helaas niet, ga op familiebezoek in Suriname, voor mijn tante zorgen die nogal grieperig en uitgeput is sinds afgelopen zomer… *klik*

how I overcaME (1)

May 1997, a flu that didn’t really want to be become a flu. During my 2 months or so at home (back then I thought that was eternal, haha) I decided I wasn’t going to wither away in a dusty office anymore, answering other people’s phone, and went to college after all. The non-flu kept lingering on however and I didn’t even manage to get through the first semester when “it” came back full on, and from then on I became practically housebound. Sore throat, feverish, “fatigued” (worst description ever of every cell in your body yelling NO to movement), brain fog, aching bones and an indistinct pain in the middle of my head (and my dad) drove me to the doctor’s office. Blood was drawn several times, results came back negative aside from a possible recent mono infection, I was getting annoying. After some nagging he allowed me to go to the hospital; another virus, Coxsackie B, was to blame and within a year I should be up and running, sailing, shopping, studying..

The year passed silently. Fully counting on the specialist’s estimate I enrolled for a second time in college but even trýing to go was out of the question. I spent my days on the couch, behind the computer chatting to virtual friends or staring at the wall or TV. Bed was for night-time only since it made my symptoms worse. And it became a family project; my mom would choose a (alternative) doctor or buy a book describing cures and we’d decide on where to go next, my dad would transport me to wherever the antibiotics, reiki or energetic healer was located. Most didn’t work or made me worse, some helped. One was SO out of the box that we giggled to each other “if you want to deceive people then come up with something less…quacky!” but it was in the next town and relatively cheap so off we headed. To my surprise, those drops made my mild fever and sore throat disappear for the first time in years, but other than that things stayed pretty much the same. A real doctor with a degree and everything gave me abx for a mycoplasma, which I was barely able to finish, I got so sick. And again no change, or so I thought. Since all else had failed I went back to the hocus-pocus-lady, turned out good ol’ Epstein Barr had made a come-back but this time after taking the drops all brain-hell broke loose. For weeks I couldn’t walk a straight line from dizziness and needed a bathroom within drunk-walking distance in case of returning meals. My brain, spine, even teeth started trembling, I was sure this meant I was recovering, but nope! By now, desperate enough to try a plan B before symptoms from plan A subsided, I went on a thyroid hormone try-out. Which turned the trembling into a pressure that could be compared to what you feel when you hit your thumb with a hammer, only, I hadn’t recently hit my brain. With anything.

index Next up to join the circus were my eyes, throat, lower spine, legs (they at times hurt so bad that I have to bite the sheets) and it’s slightly in my heart. An MRI & EEG were fine apart from the spasms (just take some magnesium I was told) and no amount of explaining (‘but they make a sóund!’) or supplements can convince them that anything could be the matter…